Home

Interne week 

Hulphondenschool 

De Click

gesponsord door 

"Vriendenclub Ellen" 

november 2013 

De Vrije Vogel

De interne  week is voor mij een belangrijk onderdeel  in de hulphonden-opleiding geweest. Het is net als de groepslessen een goede aanvulling op de individuele trainingen. Het opleiden van Luka  tot hulphond is moeilijker dan ik had verwacht. Gelukkig heb ik in mijn leven geleerd dat moeilijk ook leuk kan zijn, zeker als het veel kan opleveren.

Het is moeilijk omdat ik een uitzonderlijk emotioneel jaar achter de rug heb en niet altijd lekker in mijn vel zit. Wat ook lastig  is, is dat ik nog te weinig begrijp van hondentaal. Ik moet nog leren hoe ik onze roedel (Ikzelf en Luka) aan ga sturen en hoe ik Luka de nieuwe vaardigheden kan aanleren, die mijn leven gemakkelijker gaan maken. In de individuele training is er veel aandacht voor het aanleren van de specifieke vaardigheden. Logisch want bij iedere handicap hoort een andere uitvoering en ook bij iedere hond hoort een  aparte aanpak.

Voor het aanleren van de specifieke vaardigheden is het essentieel dat Luka en ik een goed team gaan worden. Voorwaarde daarvoor is dat onze basis goed is, dat betekent dat ik moet weten hoe Luka denkt en reageert in allerlei verschillende situaties. Vooral in de externe week leren we veel van elkaar. Bijvoorbeeld hoe honden in verschillende situaties op elkaar en op ons reageren.

De externe week kwam voor mij om meerdere redenen als geroepen.

De week ervoor was ik helemaal wanhopig. Ik had het gevoel dat ik alles verkeerd deed. Huilend belde ik Frauke. Eerst was er aandacht voor mij en werd ik rustig, daarna kreeg ik met haar goede raad Luka weer rustig. Hoogste tijd om me een weekje alleen met Luka bezig te kunnen houden. Goed voor Luka en waarschijnlijk nog beter voor mij.

 

Uiteindelijk werd het voor mij een super week, met afstand de beste week van het jaar!

Het klopte dat ik na alle ellende dringend behoefte had aan een leuke ontspannende week, maar dat verklaard niet dat ik me zo goed voelde. Het was absoluut geen vakantie, maar een intensieve trainingsweek. Vroeg opstaan, douchen, aankleden, Luka uitlaten en eten geven, ontbijten en dan beginnen aan lange cursusdagen van 10 uur s morgens tot 10 uur s avonds. Maar zelfs na een leerzame drukke dag had ik een paar avonden genoeg energie over om nog gezellig na te babbelen of vrolijk mee te zingen met Sanne en Frauke.

 

Dat die week alles klopte was geen toeval. Natuurlijk was het fijn dat de teams goed bij elkaar pasten. De sfeer was open en iedereen wilde graag van elkaar leren. Volgens Sanne en Frauke zou woensdag de moeilijkste dag worden. Traditioneel lopen de derde dag de opgekropte irritaties tussen honden en mensen onderling zo hoog op dat ze tot uitbarsting komen. Maar ook woensdag was de sfeer tussen zowel de mensen als de honden harmonisch en ontspannen. Ook het weer zat meestal mee. Behalve op woensdag, toen regende het pijpenstelen tijdens de wandeling De rest van de week was het koud, maar droog en vaak zelfs zonnig weer.

Wat zeker geen toeval was, maar te danken was aan een goede en professionele voorbereiding was de schitterende locatie: Het Nationaal Drents Friese Wold; een perfecte accommodatie De Vrije Vogel, goed aangepast voor onze beperkingen. Maar ook de door ons gevraagde extra hulp of hulpmiddelen waren goed geregeld. Zo was er s morgens en s avonds thuiszorg voor Stef en ook mijn doucherolstoel stond netjes op de aangepaste badkamer. Mia, een enthousiaste vrijwilliger, stond de hele week voor ons klaar en zorgde ervoor dat we niets te kort kwamen. Maar ook voor een goed gesprek konden we bij haar terecht. 

Doorslaggevend voor het slagen van deze week waren natuurlijk Sanne, Frouke en Marijn. Hun kennis, ervaring en vooral hun gedrevenheid en enthousiasme zorgden ervoor dat we veel leerden. Wat ik fijn vind dat zij laten zien dat hun visie en theorie in de weerbarstige  praktijk ook echt werken. Het geeft  mij veel motivatie dat ik met zon  professioneel team kan samen werken.

Na deze week heb ik er alle vertrouwen in dat ik er samen met Sanne, Marijn en Frauke in zal slagen om Luka op te leiden tot mijn trouwe, slimme hulphond.

 

                                                                                                                      Dorrie Timmermans

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Verslag volgt later.

 


Home