Home

"KINDERMAATJE"

JORDAN EN SENNA

Bron: Interview Monique Wijnen - Support Magazine

 

Kindermaatje

 

Je bent jong, je wilt van alles en dat wil je zelf doen. Maar wat als je voor alledaagse dingen hulp nodig hebt en je dit liever niet aan je moeder, vader of zus vraagt? Jordan heeft een kindermaatje. Senna brengt hem al kwispelend zijn schoenen, sleutels en jas. Hij haalt hem zelfs op uit school.

 

“Eigenlijk ben ik allergisch voor honden”, verteld Jordan Oost (13), “maar gelukkig niet voor Senna. Hij is namelijk een Labradoodle en verhaart niet. Inmiddels is hij tweeënhalf jaar oud. We hebben hem op internet gevonden: een man had een nestje jonge honden. Nog dezelfde dag zijn we naar hem toe gereden. Senna kwam meteen nieuwsgierig op me af. Hij was nergens bang voor en had de liefste kop. “Deze wordt het!” zei ik tegen mijn ouders.”

 

Leergierig

 

“Hij blijkt een hele goede keus. Ik ben zo blij met hem. Hij is een echte clown en maakt me altijd aan het lachen.” Senna kijkt Jordan aan met een scheve kop. “Kijk dit bedoel ik”, lacht Jordan, “moet je hem zien kijken, met zijn big smile. Hij is heel leergierig en deed zelfs al dingen voordat ik het hem had geleerd.

 

Ik wilde hem graag meer leren. Voor een gecertificeerde hulphond moet je zestien jaar of ouder zijn en dat ben ik natuurlijk niet. Via internet kwamen we op de site van Hulphondenschool De Click. Hier lazen we over Kindermaatje: de huishond die je zelf als kind dingen in en om het huis kan aanleren, zodat hij je kunt helpen. Dit zou geweldig zijn! Gelukkig kwam ik ervoor in aanmerking. Dankzij de financiële steun van Stichting ‘De hond kan de was doen’ kon de teamtrainer van Hulphondenschool De Click bij ons thuis komen, om ons te trainen. Zij kwam één keer in de week. Mijn ouders, zus, Senna en ik hebben – in die twaalf keer dat ze is geweest – heel veel geleerd. Vooral over hoe een hond denkt en hoe je het beste met hem om kan gaan. Maar alles wat Senna kan, heb ik hem zelf met behulp van de clickermethode aangeleerd. Als eerste gingen de trainer en ik Senna leren de deur open te maken door aan een touw te trekken. Hij deed het in één keer! Daarna gingen we hem leren mijn schoenen te brengen. Dit vond hij een stuk moeilijker en dus moesten we het hem stapje voor stapje aanleren. Deze oefening ging ik vervolgens de hele week met hem doen – niet te lang achter elkaar natuurlijk – maar gewoon een paar keer per dag. Ik maakte verslagen om de trainer te laten weten hoe het ging en we maakten YouTube filmpjes zodat ze het ook kon zien. Gelukkig zat ik toen nog op de basisschool en had ik alle tijd om veel met hem te trainen.”

 

Consequent

 

“Ik vond het trainen eigenlijk helemaal niet moeilijk, alleen maar leuk. Het is heel tof om te zien dat ik dit samen met Senna kan doen. Ik vind het wel moeilijk om consequent te zijn, want hij is zo lief en grappig. Hij kan soms heel baldadig zijn. Eigenlijk moet ik hem dan even geen aandacht geven, maar ik moet er meestal zo om lachen. Dit is niet altijd handig, maar we hebben wel veel lol met elkaar. Vanaf het eerste moment dat we elkaar zagen, waren we al goede maatjes. Door de teamtraining: het samen leren, zijn we alleen nog maar meer van elkaar gaan houden.”

 

Stoer

 

“Inmiddels zijn we ongeveer driekwart jaar klaar en hebben Senna en ik veel geleerd. Hij opent deuren en laatjes, brengt bijvoorbeeld mijn schoenen, zoekt mijn sleutels en komt ze brengen. En hij raapt alles voor me op. Ook buiten helpt Senna me. Hij heeft een tuigje om met een handvat. Dit handvat houd ik vast en dan trekt Senna me vooruit. Ik zit tegenwoordig op het voortgezet onderwijs. De school is dichtbij huis en Senna haalt me altijd op – mijn moeder loopt met hem mee voor zijn veiligheid – en brengt me naar huis. Ik vind het zo stoer om te zien dat hij me dan staat op te wachten. Mijn vriendjes vinden het ook heel leuk en zijn verbaasd over hoeveel Senna kan. Ik vertel dan trots dat ik hem alles zelf heb geleerd,” zegt Jordan met een brede grijns.

 

Energie

 

“Door de hulp van Senna kan ik veel meer zelf. Ik hoef mijn moeder bijvoorbeeld niet meer te vragen mijn jas aan te trekken. Bukken is ook niet meer nodig, waardoor ik veel minder pijn heb. En daarnaast hoef ik niemand meer te vragen me buiten te duwen. Senna helpt me vooruit, met heel veel plezier. Ik houd dus veel meer energie over voor andere leuke dingen, zoals rolstoeldansen. Dit doe ik samen met mijn zus. We vinden het helemaal geweldig om te doen en trainen veel. In april zijn we eerste geworden bij de Nederlandse Kampioenschappen. Gelukkig mocht Senna  – ook al heeft hij geen officiële hulphond status – daar ook bij zijn, als trouwe fan en grote steun.”

 

Kijk voor meer informatie op www.de-click.nl.

 

Clickermethode

Deze methode is gebaseerd op het belonen van gewenst gedrag, operante conditionering. Je gebruikt hiervoor een ‘clicker’, een plastic huisje met een drukknopje. Door hierop te drukken, klinkt een ‘click’. Dit geluid is de bekrachtiger ofwel een manier om de hond precies te laten weten dat hij het gewenste gedrag vertoont. De hond heeft geleerd dat na de ‘click’ – de bekrachtiger – altijd een beloning volgt. Hierdoor zal hij het beloonde gedrag gaan herhalen. Deze manier van leren sluit aan bij hoe een hond zichzelf gedrag aanleert, namelijk door actief dingen uit te proberen en gedrag dat succes heeft, beloond wordt, te herhalen.

 

Stichting ‘De hond kan de was doen’

Stichting ‘De hond kan de was doen’ heeft als doelstelling het mogelijk maken van de teamtraining in Nederland. Zij financiert onder andere bijzondere projecten, zoals kindermaatje. Meer info? www.dehondkandewasdoen.nl

 

Kindermaatje

Kindermaatje is ontwikkeld voor kinderen vanaf zeven jaar. Het kind leert zijn of haar huishond om hem in en om het huis te helpen. Denk aan spullen oprapen, een deur openen en knoppen bedienen. Het kind krijgt samen met de ouders of verzorgers – die hierbij fungeren als coach – gedurende drie maanden wekelijks les. Meer info? www.de-click.nl

 


Home